Φόροι: Η παράνοια στο έπακρο!

Έμπορος ήθελε να ανοίξει νέο υποκατάστημα, παρασυρόμενος ενδεχομένως από το success story του πρωθυπουργού μας! Προσπαθώντας να εξοικονομήσει κάποια χρήματα, αντί να αγοράσει καινούργια έπιπλα και Η/Υ, τα αγόρασε από τον εαυτό του, με δικό του τιμολόγιο αγοράς, σύμφωνα με το νόμο, σε εντελώς συμβολική τιμή.

Έτσι, λοιπόν, στη 1/12/2013 «αγόρασε» από το σπίτι του, κατά τα προβλεπόμενα, ένα μεταχειρισμένο γραφείο, τέσσερις καρέκλες, μία ραφιέρα, και έναν υπολογιστή έναντι του ποσού των 13€, που επιβαρύνεται με χαρτόσημο 2,4%, δηλαδή φόρο 0,31€. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, όφειλε να αποδώσει το χαρτόσημο στη Δ.Ο.Υ, όπου ανήκει μέχρι τις 20/1/2014. Ο εν λόγω έμπορος συνεπέστατος πλήρωσε το παραπάνω ποσό, στις 18/12/2013 και κράτησε βέβαια –ευτυχώς– το αποδεικτικό πληρωμής, που παρέλαβε από το ταμείο της Δ.Ο.Υ

Διακοπή επιτηδεύματος και μαύρη εργασία

Ο μονόλογος ενός επαγγελματία

Απομαγνητοφώνηση και καταγραφή όσων είπε ένας φίλος, με μικροδιορθώσεις στα λάθη του προφορικού λόγου και στοιχειώδες συμμάζεμα: 

«Μπήκα στο επάγγελμα το 1984. Τότε δεν ήταν καν υποχρεωτική η εγγραφή στο ΤΕΒΕ. Δεν είχαμε ΦΠΑ, ούτε καταστάσεις πελατών - προμηθευτών. Οι υπολογιστές ήταν άγνωστοι. Οι φάκελοι στην εφορεία ήταν όλοι χειρόγραφοι. Η γραφειοκρατία, βεβαίως, μεγάλη. Τα βιβλία μου, κουτσά στραβά, τα κατάφερνα μόνος μου, χωρίς λογιστή. Έγραφα όλα μου τα έσοδα, τα δήλωνα όλα. Δε λάδωνα ποτέ, τους έλεγα ‘ορίστε ελέγξτε ό,τι θέλετε’. Καταλάβαιναν ότι δεν έχουν να βγάλουν τίποτα από μένα, δεν έλεγχαν τίποτα, πλήρωνα κανονικά το φόρο μου. Ακριβώς ό,τι μου αναλογούσε, ούτε πάνω, ούτε κάτω.

Έρευνα θέλουμε... Ερευνητές όχι...

Είναι τουλάχιστον πρόκληση αν όχι πολιτικός εμπαιγμός η δήθεν σημασία στην καινοτομία όπως και η σύνδεση της πανεπιστημιακής έρευνας με την παραγωγή όταν ο επιστήμων ερευνητής για να συνεργαστεί με ιδιωτική επιχείρηση οφείλει να έχει ειδική άδεια με διαδικασίες τριτοκοσμικού χαρακτήρα.

Είναι επίσης εμπαιγμός για τους επιστήμονες ερευνητές των Πανεπιστημίων η διαβεβαίωση κυβερνήσεων και πολιτικών για κίνητρα και διευκολύνσεις στην διασύνδεσή τους με την παραγωγή όταν η όποια εμπειρία που θα αποκτήσουν από την εφαρμογή της έρευνάς τους δεν συνυπολογίζεται ως προσόν για την ανέλιξή τους!!!

Αλλά ακόμη και στην περίπτωση που ο ερευνητής ξεπεράσει την τριτοκοσμική νοοτροπία που επικρατεί... και τολμήσει να συνεργαστεί με ιδιωτική επιχείρηση στην αξιοποίηση της έρευνάς του στην πράξη η Πολιτεία του την έχει στήσει στην γωνία...